Voor wat hoort wat...
Afgelopen Februari vroor het zo hard dat we besloten om eens enkele boeren
om toestemming te vragen om op hun land te mogen zoeken.
Zo ook bij boer Nijboer. Deze had weinig bezwaren om ons op zijn land toe te
laten.
Maar hij had wel een tegenverzoek.
Vorig jaar had hij een splinternieuw ploegmes op zijn ploeg gezet.
Maar al bij de eerste keer gebruiken was het mes al van zijn ploeg gevallen.
De borgring had het begeven.
Of wij zo vriendelijk wilden zijn om het mes weer op te sporen.
Daar hadden wij natuurlijk geen enkel bezwaar tegen.
Alleen moesten we wachten tot de vorst uit de grond zou zijn.
Vandaag, 04-03-03, had ik nog een paar uurtjes over dus ik dacht laat ik het
eens proberen.
Normaal zoek ik samen met 2 zoekmaten in deze buurt maar nu zat de ene in Frankrijk
en de andere had een ontsteking in zijn schouder.
Dus maar alleen op pad, das ook wel eens lekker.
Na de nodige aanwijzingen van de boer de strook bouwland over waar het mes liggen
moest.
Halverwege het land kreeg ik een mager piepje, bijna was ik doorgelopen tot
ik opeens wat uit het zand zag steken.
Waarachtig, dat kon het mes wel eens wezen.
Na met mijn voet wat zand weg geschopt te hebben wist ik het zeker, dit was
waar ik naar op zoek was...
Na nog wat over het land te hebben gelopen heb ik het mes naar de boer gebracht
die hier heel blij mee was.
De komende tijd, tenminste tot het land weer bewerkt wordt, zijn we waarschijnlijk
wel op het land van Nijboer te vinden.
De bijvondsten waren namelijk ook niet verkeerd: 15 pijpekopjes, diverse koperen
en bronzen muntjes, 1 zilveren dubbeltje uit 1859 en een tapkraantje
Wij vernamen van boer nijboer dat bovenstaand ploegmes niet de eerste was die
hij verloren was.
Op een andere akker had hij 3 jaar terug ook al eens zo'n mes verloren.
Maar, zei hij, deze zal niet zo gemakkelijk te vinden zijn.
Vandaag, 08-03-03, wilden we toch een poging wagen.
Na een behoorlijk eind gelopen te hebben en bij elke kleine toon de schep in
de grond te steken om te "voelen" of er wat in de grond kon zitten
wat op een ploegmes leek, is ook deze poging op een succes uitgedraaid. Ditmaal
wou de boer zelf niet meer op de foto, ik kan het me voorstellen, maar zijn
zoon toonde zich wel bereid hiertoe.
Zie hier het resultaat:
